Όλα τα ωραία πράγματα φθείρονται και τελειώνουν and this is an αξίωμα. Σήμερα κλείνει για μένα μια σχέση χρόνων, μια σχέση που με άλλαξε όσο δεν πάει.
10,5 χρόνια και κάτι. Αι καν ριμέμπερ μαισελφ να τρέχω με την τεράστια κιθάρα στο δρόμο να μη με πατήσουν και τη μάνα μου να με προσέχει μέχρι να φτάσω στον κυρ-Γιώργο, ένα γαμάτο τύπο που έκανε κιθάρα και αρμόνιο. Σε σκυλάδικο έπαιζε και ό,τι ήξερε μας το μάθαινε – αλλά με νότες, επιστημονικά πράγματα 
.
Η κιθάρα προφανώς και είναι το αγαπημένο μου όργανο. Μπιλιβ ιτ, ένα όργανο είναι πάντα και γαμώ τις παρέες,μόνο συ μπορείς να το παρατήσεις, αυτό ποτέ.Ένα φεγγάρι την είχα πάντα ξαπλωμένη στο κρεβάτι, γιατί έτσι όπως διάβαζα (:P) ή έκανα οτιδήποτε άλλο, τσαπ τη σήκωνα, έπαιζα λίγο και οφ γουι γκο.
Πραγματικά μου κακοφαίνεται, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια σερνόμουν λίγο (ως πολύ) στα μαθήματα. Δεν πολυδιάβαζα (όλο στο τζαμάρισμα το ριχνα) και πολλές φορές βαριόμουν να πάω στο μάθημα.
Βέβαια την παρατάω με τον καλύτερο τρόπο (sic). To λάιβ που είδα την Πέμπτη απλά τα σπαγε. Ο Ουίλιαμς είναι πολύ πιο θεός από όσο μπορούσα να φανταστώ.
Δε ντρέπομαι που το λέω αλλά χωρίς μουσική δεν την παλεύω. Μάι νιου λαβ ιζ τραπεζοειδής, με πολλές περισσότερες χορδές από την παλιά και τελείως διαφορετικό ύφος. Από Τετάρτη ξεκινάω κανονάκι, ένα όργανο που το χα απωθημένο. Κάτι η τζίπσι πανκ που το χω ρίξει τελευταία, κάτι ο Νταλάρας που μου βάζει ο φίλος μου ο Τζωρτζ και ακούω, πείστηκα και γω . Άι γουιλ καμ μπακ με ντιτέιλς για το κανονάκι μόλις κάνω τα πρώτα μαθήματα.
Όπως ξαναχω πει (και γω το είδα δεν είναι δικό μου) “life is like a guitar. the music may stop now and then but the strings remain forever”. Δεν πρόκειται να παρατήσω την κιθάρα τελείως. Πάντα θα παίζω και θα τζαμάρω και θα γρατζουνάω. Αλλά για μαθήματα κ.λπ. δεν είμαι πλέον.
Αφιερωμένο (παραλλαγμένο): I will hold you with a smile, I will love you till I die…(κομματάρα)
Λάιφ γκοουζ ον…
H φωτογραφια “mrcloDnso” είναι της Melissa Morano B. με αδεια CC-by-nc-nd.
