live and let live…

Δηλώνω και επισήμως ότι με τα πρώτα 1776 (ή 1821 επί το ελληνικότερον) ευρώ μου θα μείνω στον Πειραιά

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ. Δεν είναι και γαμώ τις περιοχές;

H φωτογραφια “Departure.” είναι του/της Gabba Gabba Hey! με αδεια CC-by-nc-sa.

προς προβληματισμόν πρώτου post το ανάγνωσμα

Χρόνια Πολλά, Χριστός ανέστη! το πασχαλινό φαί ακόμα δεν το χω χωνέψει, όπως βέβαια δε μπορώ να χωνέψω το ότι στην Αγία Ειρήνη και γενικά στις εκκλησίες του Κέντρου δεν είχε ούτε ένα μπαμ, έτσι για το καλωσόρισες του Χριστού ξανά στον κόσμο μετά θάνατον. Τι Πάσχα να κάνεις χωρίς να ρίχνεις (όχι να ρίξεις, να ρίχνεις ).
Άσχετο, αλλά δε μπορώ να μην το πω. Όταν γίνω σαν κι αυτόν θα μπορώ πλέον να πεθάνω ήσυχος.
Φέτος δεν έχει post με ευχές και λοιπά, είμαι πλέον κάθετα αντίθετος σε τέτοιου είδους post (ωρίμασα ο δε πο(υ)στ ). Έχει όμως μία από τις συνιθισμένες απορίες του μικρού Νικόλα (γκουα) [το βιβλίο τα σπάει έχει απίστευτο γέλιο] που μαθαίνει τον κόσμο.

Κάθε χρόνο, όποιες μέρες της Mεγάλης Bδομάδας πάω εκκλησία, σκάω με το βιβλιαράκι μου σαν καλός νέρντουλας, από τη μία γιατί δεν ξέρω την ακολουθία πολύ καλά (μια φορά το χρόνο είναι που να τη θυμάσαι) από την άλλη γιατί έτσι παρακολουθώ καλύτερα το τι παίζει και τι λέγεται κάθε στιγμή. Και βέβαια έβρι γιαρ καταλήγω με ένα κάρο σελίδες τσακισμένες με σημεία που έχω απορία ή διαφωνία.

Λοιπόν ο φετινός προβληματισμός που κέρδισε στον χόουμ μέιντ αυτο-διαγωνισμό μου είναι ο παρακάτω.

Β ευαγγέλιο μεγάλης Πέμπτης, κατά Ιωάννην ιη’ (σουπερ-ελέυθερη μετάφραση):

Ο Ιησούς έχει πάει στον κήπο πέρα από το χείμαρρο των Κέδρων μαζί με τους μαθητές. Το μέρος αυτό το ήξερε ο Ιούδας γιατί είχαν ξαναπάει πολλές φορές εκεί όλοι μαζί. Πήρε λοιπόν ο Τζούντας τους Ρωμαίους στρατιώτες και τους οδήγησε εκεί, όπου ακολούθησε μια συνομιλία για το ποιος είναι ο Ιησούς και στη συνέχεια η σύλληψη.

Σε άλλο Ευαγγέλιο, δεν ενθυμούμαι που, ο Ιούδας δίνει ένα φιλί στο Τζίζους και καλά για να δείξει στους στρατιώτες ποιος είναι. Και στη συνέχεια η σύλληψη.

Οι απορίες (με αύξουσα σειρά σημαντικότητος):
1. αν όντως επαίχθη το φιλί (γιατί ο Ιωάννης δεν αναφέρει τίποτα σχετικό, απεναντίας λέει ότι οι στρατιώτες μίλησαν με το Χριστό για να συννενοηθούν και ο ίδος τους είπε ότι αυτόν ψάχνουν) τι νόημα είχε; ο Τζίζους ήταν φίρμα εκείνο τον καιρό, είχε κάνει πραγματικά μεγάλο ντόρο, τον ήξεραν και οι πέτρες. Επί 3 χρόνια γύρναγε στις περιοχές εκεί, οι Ρωμαίοι δε μπορεί να μην είχαν πάρει χαμπάρι, να μην το είχαν δει ποτέ. Και να μην τον ήξεραν, όποιον και να ρωτούσαν από το (εξαγριωμένο) πλήθος θα τους τον έδειχνε με χέρια και με πόδια.
2. Στην προηγούμενη λογική πάλι του ότι ο Ιησούς ήταν πασίγνωστος και, φυσικά, δεν κρυβόταν, δε μπορώ να κατανοήσω που συνίσταται η προδοσία. Δηλαδής ο Ιούδας τι ακριβώς έκανε; Οι Ρωμαίοι δε θα μπορούσαν να τον πιάσουν μέρα μεσημέρι εκεί που δίδασκε ας πούμε και να τον πάνε στον αρχιερέα; Εν τέλει, η προδοσία ποια ακριβώς είναι, αφού ο Ιούδας δεν έκανε τίποτα´ τα αργύρια (και το τόσο μπινελίκι που έχει φάει στους αιώνες) για ποια πράξη τα πήρε;

Σημείωση: φυσικά και κατανοώ την πνευματική σημασία του γεγονότος καθώς και την τραγική (για την ανθρώπινη ύπαρξη) ύπαρξη ενός προδότη, αλλά τελείως ορθολογιστικά και νιτσεϊκά δε μπορώ να συνδέσω τα γεγονότα.

ασχετο, αλλά δε μπορώ να μην το πω. Όταν γίνω σαν κι αυτόν θα μπορώ πλέον να πεθάνω ήσυχος.

H φωτογραφια “Via Crucis II – Gesù, tradito da Giuda, è arrestato” είναι του/της brtsergio με αδεια CC-by-nc-sa, αν και προβληματίστηκα πολύ (ναι πάλι) να βάλω αυτή.