Καταπληκτική, απίστευτη, υπεργαμάτη ταινία. Πάντως εμένα με συγκίνησε 
Ο λόγος για το Остров (το Νησί) ,official site (στα ρώσικα όμως). Μια ταινία που προσδιορίζει πραγματικά το μοναχισμό μέσα από την ιστορία ενός ανθρώπου συντετριμμένου από το πλήθος και το βάθος των αμαρτιών του, του οποίου η συμεπριφορά τείνει προς αυτή των δια Χριστών σαλών μοναχών.
Μια πολύ δυνατή ιστορία, με πολύ βάθος και νόημα, όχι μόνο από ορθόδοξης σκοπιάς (η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα ορθόδοξο μοναστήρι στη Λευκή Θάλασσα της Ρωσίας). Σκηνοθετικά πάρα πολύ καλή (βλ. Павел Лунгин), ο πρωταγωνιστής δείχνει να βιώνει ουσιαστικά το ρόλο που παίζει (βλ. Пётр Николаевич Мамонов) και και και…
Άψογη ταινία, την προτείνω ανεπιφύλακτα, αν και όποιος δεν έχει πάει ποτέ σε μοναστήρι ίσως να βαρεθεί.
Μαζί με όλες τις άλλες σκέψεις που μου προκάλεσε, ξαναθυμήθηκα ότι έχω κάπου (εδώ) ένα απόσπασμα από το βιβλίο “Ελευθερία του Ήθους” του Χρήστου Γιανναρά, το οποίο αναφέρεται στους “δια Χριστόν σαλούς” μοναχούς και είναι άκρως κατατοπιστικό σε ένα μάλλον πολύ παράξενο θέμα.
______
* ο τίτλος είναι η “ευχή” (όπως λένε στο Άγιον Όρος),στα ρώσικα.
H φωτογραφια “monk” ειναι του ART-Ko με αδεια CC-by-nc-sa.
